تبلیغات
نسیم - قرآن
نسیم
تا سر زلف تو بر دست نسیم افتاده است دل سودا زده از غصه دو نیم افتاده است

بازدید : مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 1 بهمن 1388

قرآن

تصاویر جدید زیباسازی وبلاگ , سایت پیچك » بخش تصاویر زیباسازی » سری ششم www.pichak.net كلیك كنید

- قرآن کریم داراى (115) بسم الله است.

- سوره حدید، سوره‌اى از قرآن است که به نام یکى از فلزات مى‌باشد.

- سوره روم، سوره‌اى از قرآن است که همنام پایتخت یکى از کشورهاست.

- سوره توحید، سوره‌اى در قرآن است که نام آن یکى از اصول دین است.

- سوره حج، سوره‌اى از قرآن است که نام آن یکى از فروع دین است.

- قرآن کریم داراى سى جزء است، که هر جزء با جزء دیگر از نظر طول برابر است. احتمال دارد که حضرت رسول (ص) یا جانشینان ایشان این تقسیم را براى آن‌که قرائت روزانه قرآن آسان باشد، انجام داده باشند. در مصحف رسمى امروز جهان اسلام، یعنى در مصحف مدینه، به کتابت عثمان طه، هر جزء درست در بیست صفحه پانزده سطرى کتابت شده است.

- هر جزء از اجزاء سى‌گانه قرآن، چهار یا دو حزب و کل قرآن یکصد و بیست یا شصت حزب است. شاید این تقسیم‌بندى نیز براى تسهیل قرائت قرآن در مجالس فاتحه بوده باشد.

- تعداد آیات قرآن بر طبق اصح روایات 6236 فقره است.

- تعداد کلمات قرآن 77807 فقره است.

- کلمه جلاله (اللَّه) در قرآن کریم 2699 بار به‌کار رفته است.

- حامدات قرآن، سوره‌هایى هستند که با «الحمدللّه» آغاز مى‌شوند. این سور به این قرارند:

1. سوره فاتحه

2. سوره انعام

3. کهف

4. سبأ

5. فاطر.

- مسبّحات سورى هستند که با تسبیح خداوند آغاز شده‌اند و عبارتند از:

1. اسراء

2. حدید

3. حشر

4. صف

5. جمعه

6. تغابن

7. اعلى.

- علامه طباطبائى، صاحب تفسیر ارزشمند المیزان، معتقد است که نزول دفعى قرآن بر قلب پیامبر (ص) بوده است.

- از نظر علماء شیعه «بسم الله الرحمن الرحیم» اول هر سوره، جزو آن سوره است.

- نظر علماء اهل سنت درمورد این كه «بسم الله الرحمن الرحیم» اول هر سوره، جزء سوره است یا خیر مختلف است، برخى آن را جزو مى‌دانند، برخى دیگر فقط در سوره حمد جزء مى‌دانند و گروهى در هیچ جا جزء نمى‌دانند.

- قصص انبیا بیشتر در سوره‌هاى مكى بیان شده است و فقه یا احكام قرآن بیشتر در سوره‌هاى مدنى.

- قصص انبیا به نحوى بخش‌بخش در سراسر قرآن كریم آمده است، داستان هیچ پیامبرى به‌طور سراسرى و یكپارچه در قرآن نیامده است، مگر داستان یوسف و برادرانش كه به تمامى و یكپارچه در سوره یوسف، سوره دوازدهم قرآن آمده است.

- تقسیم درونى و تفصیلى قرآن، تقسیم به ركوعات است. ركوعات بر خلاف سایر تقسیم‌بندى‌هاى قرآن طول و اندازه مساوى و معین ندارد، بلكه قرآن‌شناسان خبره، هر بخش متشكل از چند آیه را كه، هم موضوع و هم معنا بوده است، ركوع / ركوعات نامیده‌اند. عدد ركوعات قرآن طبق مشهور 540 فقره است.

- سبع طُوَل یا طِوال یعنى سوره‌هاى بلند قرآن، عبارتند از: هفت سوره از بقره تا توبه، منهاى سوره انفال.

- مفصّلات عبارتند از 66 سوره كوچك قرآن، بعد از سوره حجرات؛ یعنى از سوره «ق» آغاز مى‌شود تا پایان قرآن، به‌اضافه سوره حمد كه در اول قرآن قرار دارد.

- زهراوان یا زهراوین به دو سوره قرآن اطلاق مى‌گردد: بقره و آل‌عمران.

- معوّذتین (كه به فتح واو تلفظ مى‌شود و درست آن، كسر واو است) نام دو سوره آخر قرآن، یعنى فلق (قل اعوذ بربّ الفلق) و ناس (قل اعوذ بربّ الناس) است كه چون حضرت رسول (ص) با خواندن آن‌ها نوادگانشان حسن و حسین (ع) را تعویذ مى‌كردند (به‌پناه خداوند مى‌سپردند) به این نام خوانده شده‌اند.

- حروف مقطّعه یا فواتح سور، به حروفى مانند الم [الف، لام، میم‌]، طسم [طا، سین، میم‌]، كهیعص [كاف، هاء، یاء، عین، صاد] گفته مى‌شود كه گسسته از همند و متشكل از 29 حرف یا مجموعه حروف هستند كه در آغاز 28 سوره قرآن - كه همگى مكى هستند جز بقره و آل‌عمران - آمده است.

- بعضى از محققان شیعه گفته‌اند از حروف مقطّعه، اگر حروف مكرر را رها كنیم، عبارت «صراط على حقّ نمسكه» (راه على حق است آن را در پیش مى‌گیریم) بیرون مى‌آید. و بعضى از محققان اهل سنت، شاید در پاسخ آن گفته‌اند از جمع آن‌ها عبارت «صحّ طریقك مع السنه» (راه تو با اهل سنت درست است) برمى‌آید.

- كوتاه‌ترین آیه قرآن از میان حروف مُقطّعه، «طه» در آغاز سوره طه، سوره بیستم و «یس» در آغاز سوره یس، سوره سى‌وششم قرآن است. باید توجه داشت كه «ق» در آغاز سوره «ق»، و «ن» در آغاز سوره قلم، داراى عدد مستقل نیستند، یعنى آیه واحدى شمرده نشده‌اند.

- اگر از حروف مقطعه یا فواتح سُوَر بگذریم كوتاه‌ترین آیه قرآن مجید «مدهامّتان» است (سوره الرحمن، آیه 64) كه معناى آن «دو برگ یا باغ سبز سیه‌تاب» است و بلندترین آیه، آیه تداین (مربوط به لزوم كتابت سند براى وام) مى‌باشد (سوره بقره، آیه 282).

- بلندترین سوره قرآن، سوره بقره است (در مصحف به كتابت عثمان‌طه 48 صفحه است) و كوتاه‌ترین سوره، سوره كوثر است كه طول آن فقط یك سطر و نیم است.

- مئون / مئین سوره‌هایى هستند كه بیش از صد آیه دارند: یونس، هود، یوسف، نحل، اسراء، كهف، طه، انبیاء، مؤمنون، شعراء و صافّات.

- مثانى در اصطلاح علوم قرآنى، عبارت است از: تمام سوره‌هایى كه بعد از سوره شعراء تا سوره حجرات قرار دارند و تعداد آیات آنها از صد كمتر است. این سوره‌ها از سوره 27 (نمل) آغاز و تا سوره‌49 (حجرات) ادامه پیدا مى‌كنند، به‌استثناى سوره صافّات كه 182 آیه دارد. به این مجموعه سور هشت سوره دیگر كه تعداد آیات آنها از صد كمتر است نیز اضافه مى‌شود؛ یعنى انفال، رعد، ابراهیم، حجر، مریم، حج، نور، فرقان.

- دو آیه در قرآن وجود دارد كه تمامى حروف الفبا در آنها به كار رفته است، این دو آیه عبارتند از آیه 154 سوره آل‌عمران و آیه آخر سوره فتح.

- دو آیه در قرآن كریم هست كه عباراتى از آنها صنعت قلب مستوى یا عكس كامل دارد. یعنى از هر دو سو یكسان خوانده مى‌شود:

1) «كلٌّ فى فلك» (یس، 40)

2) «ربّك فكّبر» (مدثر، 3).

- وسط قرآن مجید، یعنى آن‌جا كه قرآن، درست به دو قسمت تقسیم مى‌گردد كلمه «ولیتلطّف» (سوره كهف، 19) است.

- مفصل‌ترین ترجیع‌بند قرآن در سوره الرحمن است كه 31 بار آیه «فباىّ آلاء ربّكما تكذبان» (پس كدامین نعمت پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟) تكرار شده است. در این آیات «ربّكما» یعنى پروردگار شما دو تن، انس و جن. رسم است كه هنگام خواندن این آیه باید گفت: «ولا بشى‌ءٍ من نعمك ربّنا نكذّب، فلك الحمد» (پروردگارا، به هیچ چیز از نعمت‌هاى تو انكار نداریم، پس سپاس تو را).

- آیات سجده اعم از واجب و مستحب پانزده آیه است، كه از آن میان چهار آیه سجده واجب دارد كه باید به هنگام خواندن یا شنیدن آنها سجده كرد و سوره‌هایى را كه این چهار آیه در آن هست «عزایم» نامند و این چهار سوره عبارتند از: سجده، فصّلت، نجم و علق.

- «و ان یكاد ...» آیه ماقبل آخر از سوره قلم است و تمام آن (با آیه بعدى) چنین است: «و إن یكاد الذین كفروا لیزلقونك بأبصارهم لمّا سمعوا الذكر و یقولون إنه لمجنون و ما هو إلّا ذكر للعالمین» (و بسیار نزدیك بود كه كافران چون قرآن را شنیدند، تو را با دیدگانشان آسیب برسانند [چشم‌زخم بزنند] و گفتند او دیوانه است و حال آن‌كه آن جز پندى براى جهانیان نیست) (سوره قلم، آیات 51 و 52). مفسران در شرح این آیه گفته‌اند كه عده‌اى از كافران، چشم‌زنان حرفه‌اى و قهّار و شورچشم و گزندرسان طایفه بنى‌اسد را آوردند كه حضرت رسول (ص) را چشم بزنند و از پاى درآورند، ولى حفظ الهى او را در امان داشت و این آیه در اشاره به آن نازل شد. گروهى از بزرگان گفته‌اند كه خواندن و به همراه داشتن این آیه در دفع چشم زخم مؤثر است.

- در قرآن كریم از 25 تن از انبیاى عظام الهى نام برده شده است و شرح مفصل یا كوتاه دعوت آنان در میان قوم خود به توحید و نیكوكارى آمده است. این پیامبران عبارتند از: 1. آدم (ع) 2. ابراهیم (ع) 3. ادریس (ع) 4. اسحاق (ع) 5. اسرائیل [=یعقوب‌] (ع) 6. اسماعیل (ع) 7. الیاس (ع) 8. الیسع (ع) 9. ایوب (ع) 10. داود (ع) 11. ذوالكفل (ع) 12. زكریا (ع) 13. سلیمان (ع) 14. شعیب (ع) 15. صالح (ع) 16. عیسى (ع) 17. لوط (ع) 18. محمد (ص) 19. موسى (ع) 20. نوح (ع) 21. هارون (ع) 22. هود (ع) 23. یحیى (ع) 24. یوسف (ع) 25. یونس (ع).

- اعلام قرآن، یعنى شناخت و معرفى صاحبان نام‌هاى خاص در قرآن كریم كه این نام‌هاى خاص را به این ترتیب مى‌توان طبقه‌بندى نمود:

1) گاه شامل رجال است؛ مانند ذوالقرنین یا شعیب یا ابراهیم.

2) گاه شامل نساء است؛ مانند مریم و زنان بعضى انبیا یا زلیخا كه تحت عنوان همسر عزیز مصر از او نام برده شده است.

3) گاه شامل اماكن جغرافیایى است؛ نظیر مصر، مدین، مكه و مدینه.

4) گاه شامل غزوات است؛ مانند بدر، احد (از احد بالصراحه نام برده نشده است) یا حنین.

5) گاه شامل اقوام است؛ مانند عرب، عاد، یأجوج و مأجوج

6) گاه شامل نام فرشتگان است؛ مانند جبرئیل، میكائیل، ملك‌الموت، هاروت و ماروت.

7) گاه شامل آلهه كفر و بتان است؛ مانند عزّى، لات، منات، ود، سواع، یعوق.

8) گاه شامل رهبران كفر است؛ مانند فرعون، سامرى، قارون.

9) گاه شامل موجودات غیبى اخروى است؛ مانند بهشت، جهنم، سلسبیل، كوثر.

10) گاه شامل كتب آسمانى است: زبور، تورات، انجیل و قرآن.



ارسال توسط habib
آرشیو مطالب
نظر سنجی
نظر شما در مورد مطالب این وبلاگ چیست؟





صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی