تبلیغات
نسیم - اعجاز قرآن
نسیم
تا سر زلف تو بر دست نسیم افتاده است دل سودا زده از غصه دو نیم افتاده است

بازدید : مرتبه
تاریخ : دوشنبه 14 دی 1388

اعجاز قرآن

-------------------------------------------------------------

- «اعجاز عددى قرآن كریم» یكى از رشته‌هاى قرآن‌پژوهى جدید است كه مقصود آن نشان‌دادن نظم اعجازگونه ریاضى قرآن كریم است. نخستین كسى كه این مسأله را پیش كشید و حیرت و اعجاب جهانیان را برانگیخت، دكتر رشاد خلیفه مصرى‌الاصل و استاد كامپیوتر در دانشگاه‌هاى امریكا بود كه فرضیه عدد نوزده را پیش كشید كه بسم‌اللَّه‌الرحمن الرحیم، نوزده حرف است و كلمه «اسم» نوزده بار در قرآن آمده است، و كلمه جلاله (اللَّه) 2698 بار كه مضربى از نوزده است؛ یعنى 19 ضرب در 142؛ و «الرحمن» 57 بار (3 ضرب در 19)، و «الرحیم» 114 بار (19 ضرب در 6) در قرآن به‌كار رفته است. اما نظریه او از آن جهت که عدد نوزده عدد مقدس بابیان و بهاییان است، مشکلات جدى به وجود آورد. اشكال دیگر نظریه او این بود كه تا حدودى «حساب‌سازى» در آن مشاهده شد. از جمله یكى از بزرگ‌ترین قرآن‌پژوهان ایران، آقاى دكتر محمود روحانى، كه صاحب یكى از دقیق‌ترین فرهنگ‌ها و فهرست‌هاى آمارى قرآن است (به‌نام فرهنگ آمارى كلمات قرآن كریم / المعجم الاحصائى لألفاظ القرآن الكریم، 3 مجلد، طبع مشهد، مؤسسه چاپ و نشر آستان قدس رضوى)، بررسى جدید و دقیقى درباره آمار كلمه جلاله (اللَّه) در قرآن انجام دا

ده و با قاطعیت تمام آمار این كلمه را 2699 نشان مى‌دهد كه با آمار رشاد خلیفه یك عدد اختلاف دارد.

- كتاب عبدالرزاق نوفل اعجاز عددى در قرآن‌كریم نام دارد و به قلم قرآن‌پژوه و قرآن‌شناس معاصر، آقاى مصطفى حسینى طباطبائى به فارسى ترجمه شده است. ذیلاً تعدادى از آمار و ارقام شگفت‌آور عبدالرزاق نوفل نقل مى‌شود:

* واژه دنیا در قرآن كریم 115 بار به‌كار رفته است، و واژه آخرت هم همین تعداد.

* شیاطین 68 مرتبه، ملائكه هم همین تعداد.

* حیات 71 بار، موت هم همین تعداد.

* علم و معرفت و مشتقات آنها 811 بار، ایمان و مشتقات آن هم همین تعداد.

* ابلیس یازده بار، و استعاذه از او هم به همین تعداد.

* كلمه یوم به معناى روز (به صورت مفرد) 365 بار به تعداد روزهاى سال (شمسى) در قرآن به كار رفته است و به صورت تثنیه و جمع سى بار، به‌تعداد روزهاى ماه.

* كلمه شهر به معناى ماه، 12 مرتبه در قرآن دیده مى‌شود به تعداد ماه‌هاى سال.

- كتاب دكتر ابوزهراء النجدى، قرآن‌پژوه شیعه «من الاعجاز البلاغى و العددى للقرآن الكریم» نام دارد. ذیلاً چند تناسب و ظرافت جدید عددى قرآنى را كه او پیدا كرده است نقل مى‌كنیم:

* ساعت / الساعه در قرآن كریم 24 بار به‌كار رفته است به تعداد ساعات شبانه‌روز.

* سماوات السبع یا سبع سماوات، هفت بار به‌كار رفته است.

* «سجد» و مشتقات آن 34 مرتبه به‌كار رفته است كه برابر مجموع سجده‌هاى هفده ركعت نماز شبانه‌روزى است، از قرار هر ركعتى دو سجده، جمعاً 34 سجده.

* لفظ صلاه و قیام و اقیموا و مشتقات آن 51 بار به‌كار رفته است كه برابر با هفده ركعت نماز واجب و 34 ركعت نماز مستحب شبانه‌روزى است.

* مشتقات وصى / توصیه به تعداد اوصیاى الهى دوازده بار به كار رفته است.

* لفظ شیعه و مشتقاتش دوازده بار در قرآن به كار رفته است.

* مشتقات فرقه، 72 بار به كار رفته است و این به تعداد 72 فرقه اسلامى است.

* كلمه (امام) به معناى رهبر و زمامدار الهى به صورت مفرد و جمع 12 بار در قرآن كریم تكرار شده است كه مطابق است با روایات نقل شده از پیامبر اسلام (ص) از طریق شیعه و سنى مبنى بر اینكه تعداد امامان بعد از ایشان 12 نفر مى‌باشند.

* كلمه (رجل) به معناى مرد مساوى كلمه (امراه) به معناى زن هر كدام 24 بار آمده است.

* كلمه (الحسنات) به معناى خوبى‌ها و كلمه (سیئات) به معناى گناهان هر كدام 180 بار تكرار شده است.

* كلمه (الحیاه) به معناى زندگى وكلمه (الموت) به معناى مرگ هر كدام 145 بار تكرار شده است.

* كلمه (ارسل) به معناى فرستاد و مشتقات آن 513 بار در قرآن كریم تكرار شده است و نام 28 پیامبرى كه در قرآن از آنها نامى آورده شده است نیز مجموعاً 513 بار تكرار شده است.

* كلمه (الرسل) به معناى پیامبران و كلمه (الناس) به معناى مردم هر كدام 368 بار تكرار شده است.

* كلمه (سرور) به معناى شادى و كلمه (حزن) به معناى غم و اندوه هر كدام 4 بار تكرار شده است.

* كلمه (الحر) به معناى گرما و كلمه (البرد) به معناى سرما هر كدام 4 بار تكرار شده است.

- یکى از دلایل حقانیت قرآن آن است که خداوند متعال در سوره صف آیه 6 مى‌فرماید: «و به یاد آورید هنگامى كه عیسى پسر مریم گفت اى بنى اسرائیل من فرستاده خدا به سوى شما هستم در حالى كه تورات را كه قبل از من نازل شده تأیید مى‌كند و بشارت دهنده هستم به پیامبرى كه بعد از من مى‌آید و نام او احمد است».

همچنین خداوند در سوره اعراف، آیه ى 157 مى‌فرماید: «مؤمنان كسانى هستند كه از پیامبرى پیروى مى‌كنند كه از هیچ بشرى تعلیم ندیده است همان پیامبرى كه یهودیان و مسیحیان نام او را در تورات و انجیل نوشته شده مى‌یابند».

حال اگر در همان زمان كه قرآن نازل شد، نام پیامبر در تورات و انجیل وجود نداشت فوراً علماى یهود كه دائماً از نزدیك مراقب اسلام بودند براى اثبات عدم حقانیت قرآن به مسلمانان اعلام مى‌كردند كه چنین چیزى نیست و تورات و انجیل را به مسلمانان نشان مى‌دادند، در حالى كه چنین چیزى اتفاق نیفتاد و خود این مسأله نشانگر این است كه نام مبارك پیامبر در زمان نزول این آیات در كتاب‌هاى مقدس یهودیان و مسیحیان بوده است و آنها با این نام مقدس كاملاً آشنایى داشته‌اند به همین دلیل خداوند متعال در سوره انعام آیه 20 مى‌فرماید: «اهل كتاب (یهودیان و مسیحیان) پیامبر را مى‌شناسند همچنانكه فرزندان خود را مى‌شناسند». اما در قرن‌هاى بعد نام آن حضرت و اوصاف او را از تورات و انجیل به تدریج حذف كردند.




طبقه بندی: اعجاز قرآن، 
ارسال توسط habib
آرشیو مطالب
نظر سنجی
نظر شما در مورد مطالب این وبلاگ چیست؟





صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی